۱۳۸۸ اردیبهشت ۲۴, پنجشنبه

از همین نقطه ی قلبت

بر بام خانه ات که بنشینم
سبز میشوم
منکه نمیتوانم با
انگشتانم بادباک هوا کنم
اما میتوانم جهان را ببینم
از همین نقطه ...

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر