۱۳۸۸ اردیبهشت ۱۵, سه‌شنبه

اقرار میکنم



ناقوس که میزند
بیشتر اقرار میکنم
ودر تولدی که بی اجازه
حضور یافت
غرق میشوم
از سرشوق پادر کفش حوا میکنم
توکه سیب دوست نداری
من . .
ناقوس..
اقرار..و
همهمه و خط
ونشان
کشیش کلیسای قلبم...
من محکوم میشوم
اعتراف هم کاری از پیش نبرد

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر